طرح اسلیمی

یکی از طرح هایی که از عهد صفویه به بعد، بدان توجه شده است، طرح زیباي اسلیمی است.

به گفته ي برخی از کارشناسان، واژه ي اسلیمی از کلمه ي اسلیم به معنی جوانه و ریشه گرفته شده و برخی دیگر نیز بر این باورند که اسلیمی برگرفته از ختایی هاي کاشیکاري هاي مساجد و اماکن مقدس اسلامی است؛ گفتنی است که این موارد اثبات نشده و این زمینه، نیاز به تحقیق بیشتر دارد.

طرح اسلیمی در اصطلاح به مجموعه اي از شکل هاي تزیینی خاص، که شباهت به دهان بازِ مار دارند، گفته می شود. این نقش و نقش مایه، گاهی به صورت مدور، مانند حلزون و گاهی مانند مارهاي بلند و کوتاه در متن فرش به نظر می رسند.

طرح اسلیمی از طرح هاي زیبایی است که در بسیاري از مراکز فرش بافی به ویژه نواحی مرکزي ایران، مانند اصفهان کاربرد زیادي دارد. از انواع اسلیمی می توان، به اسلیمی برگی، ساده، مرکب، حلزونی (کهکشانی )، اسلیمی لچک ترنج ترنج دار، خرطومی، دهن اژدري، طوماري (ماري )، شکسته، گل دار و … اشاره کرد.

الف ) اسلیمی دهن اژدري ( اژدهایی):

در این نوع اسلیمی هر شاخه، به دو شاخه ي باریک تر و کشیده تر تقسیم شده؛ بر روي هر « فک اژدها » شاخه نیز، تزیینات اضافی، شبیه طراحی می شود.

ب ) اسلیمی لچک ترنجِ ترنج دار:

حالتی از نقشه ي فرش است که در آن قالب طرح لچک و ترنج، با گردش هاي اسلیمی، طراحی می شود. به عبارتی در این طرح با استفاده از فرم هاي اسلیمی، بند هاي جدا کننده ي لچک ها و ترنج از متن فرش، طراحی می شود.