فرش دستباف سرابند

سرابند

سرابند در یک ناحیه کوسهتانی و صعب العبور در غرب مسر اراک خوزستان است.

برخی از ويژگی هاي فرش سرابند

رنگ:وجود رنگ زاهای طبيعی ازقبيل روناس، برگ مو، برگ و پوست گردو، پوست بلوط، پوست انار و همچنين رنگرزان محلی ماهر باعث رواج رنگرزی و فرش بافی در اين محدوده بوده است. امروزه، استفاده از رنگ های صنعتی نيز در اين ناحيه رواج دارد.

رنگ بندی و چيدمان رنگ فرش سرابند نسبتاً متنوع است. رنگ های زمينه فرش بيشتر آبی، لاكی، شيرشكری، و خرمايی و رنگ های حاشيه آن سفيد و برخی ديگر از رنگ های روشن است و به همين سبب اين قاليچه ها را شيرشكری می نامند.

طرح و نقش:معروف ترين طرح فرش اين منطقه كاج سرابند است که به آن بوته مير می گويند و ترکيبی از دسته هايی از بوته جوجه است. در بازار نيز اين فرش ها را بوته مير يا ميری می نامند. اين طرح در قالی های ناحيه مال مير بافته می شود.

سيسيل ادواردز (فرش و انديشمندان جهان؛ كتاب 2، فصل 2) در كتاب قالی ايران درباره بافته های سرابند می نويسد: «در ناحيه سرابند غير از طرح های بوته ای طرح ديگری نمی بافند» (ادواردز، ص ۱۶۴). نكته جالب اينكه نقش بوته سرابند معمولاً فاقد خطوط محيطی است. فرش سرابند درشت باف و بسيار بادوام است و در اين ناحيه علاوه بر قالی و قاليچه ، فرش هايی همچون گليم و زيلو و جاجيم و پارچه، مثلاً كرباس، نيز بافته می شود.

بافت:گره اين فرش ها متقارن و گاهی نامتقارن است و بافت آن دوپود و تار و پود آن از نخ پنبه و پرز پشمی است. مساحت فرش سرابند معمولاً بين 6 تا 9 متر مربع است و از تودری و پيش تختی تا كناره و قاليچه های دوذرعی را در بر می گيرد.