فرش دستباف جوشقان

جوشقان، كه نام اصلی آن كوشكان بوده، در 100 كيلومتری شمال غربی اصفهان و 130 كيلومتری جنوب كاشان واقع شده است. اين شهر در دامنه كوه های ورگانه قرار دارد كه ناحيه ای خوش آب و هواست و آن را جوشقان قالی نيز می نامند.

برخی از ويژگی های فرش جوشقان

  1. طرح و نقش:نقش فرش جوشقان به قدری زيبا و متفاوت با بافته های ساير مراكز فرش بافی است كه علاقه مندان به فرش با يك نظر آن را می شناسند. طرح و نقش اين فرش ها حتی با وجود ارتباط تنگاتنگ ميان مراكز فرش بافی كمتر دست خورده و تغيير کرده است.ترنج های لوزی، گل ها، شکل های گوناگون و هندسی، سرترنج های نوك تيز درخشان، بيد مجنون، و نقش مايه های گل افشان خوشه ای در قالب های لوزی و مربع از ويژگی های فرش جوشقان است. طرح و نقش جوشقان در فرش های تبريز، هريس، همدان، اراك، و محلات نيز بافته می شود. نقوش عمومي ازقبيل لچك ترنج و ترنج دار و افشان با ريزنقش هاي ويژه محلی، مثلاً اسليمی هاي شاه عباسی، در اين ناحيه بر فرش ها نقش می بندد.
  2. رنگ:رنگ در نقوش و نقش مايه های فرش جوشقان متفاوت است، زيرا نقوش اين فرش ها ريز و درهم است. رنگ های اين فرش ها تا چندی پيش گياهی بوده و از رنگرزاهايی مانند برگ مو (رنگ زرد) و روناس (رنگ های گروه لاكی و صورتی) استفاده می شده است.
  3. بافت و اندازه:پرز نسبتاً بلند، گره فارسی، دوپودبافی، و ظرافت بافت از نشانه های قالی های بافت جوشقان و نواحی آن است. بيشتر قاليچه های جوشقان در اندازه های ذرع ونيم، دوذرعی، و نيز قالی های 12 متری بافته می شود. دست باف های اين ناحيه به سبب بافت محكم و بادوام و طراحی اصيل مورد توجه عموم قرار دارد.
  4. مواد اوّليه:پنبه از مراكزی چون اصفهان وارد می شود و پشم يا از گوسفندان محلی تهيه می گردد يا وارداتی است.

جوشقان و مراکز مهم فرش بافی.اين شهر از زمان صفويه، يعني قرن دهم قمري، از مراكز فرش بافی بوده است. ميمه و نصرآباد و ابوزيدآباد از توابع اين مركز نيز در بافت قالی شهرت يافته اند. بافت و نقش ونگار قالی های ميمه ظريف تر از دست باف های ساير مناطق مذكور است و اين دست باف ها در اندازه قاليچه است و پرزهای كوتاه دارد.