فرش دستباف قشقایی

ایل قشقایی بزرگترین ایل فارس و حتی ایران است که پیشینه مهاجرت آن ها به سرزمین فارس و چندین قرن قبل بر می گردد. بنابر شواهد تاریخی تیره های مختلف این ایل از ناحیه های غربی دریای خزر و هم چنین ناحیه های شرقی آن به این سرزمین کوچانیده شده اند.

قالی بافی پیشه و هنری است که در میان دختران و زنان این ایل مرسوم است و دست بافت های آن ها به نام قالچه های ترکی شیرازی شهرت پیدا کرده اند که بیشتر جهت استفاده های شخصی و یا به عنوان جهیزیه بافته می شوند و به این لحاظ شاید کمتر مورد خرید و فروش قرار گرفته باشند.

طرح های ترنج دار، بته ای و درختی و مرغی و گل سرخی و محرابی که دل خواه بافند های این ایل می باشند همگی در سبک های هندسی و شاخه شکسته بافته می شوند. فرش های قدیمی آن تحت تاثیر نقشه های قفقاز و به ویژه ناحیه شیروان می باشد.

یکی زا علائم تشخیص باته های قدیمی این ایل از فرش های قفقاز این است که تار فرش های قشقایی قهوه ای مایل به سیاه است در حالی که دست بافت های قفقازی تارهای روشن تری دارند.