فرش دستباف آباده

فرش های آباده بیشتر در سبک شاخه شکسته یا طرح های ایلیاتی، گلدانی، ظل السلطانی، محرمات یا قلمدانی بوته ای کردستانی (هشت پر) بافته می شوند. در طرح ایلیاتی ترنج کوچکی به شکل لوزی در مرکز متن قرمز رنگ بزرگی که آن هم به شکل لوزی طراحی شده است دیده می شود.

در لچک های چهارگانه فرش نقش هشت ضلعی الماس مانندی به رنگ عاجی که مشابه آن را در درون ترنج نیز میابیم دیده می شود. زمینه فرش با شاخه ای مستقیم و موازی و مملو از گل ها و برگ ها و مرغک ها و پروانه ها پوشانده شده است و سایر آذینه های ایلیاتی مانند رکاب اسب و شانه های چوبی و غیره را با کنکاش مختصری در لابلای این شاخه ا می توانیم رد گیری نماییم. حاشیه این فرش ها معمولا باریک و مرکب از سه نوار است که نوار اصلی بیشتر به رنگ سفید عاجی بافته می شود.

فرش های دو پوده آباده بسیار متراکم و با دوام هستند و تار و پود آن ها از جنس پنبه و گره های به کار رفته در آن ها از نوع فارسی و به ندرت ترکی می باشد

رنگ های آن ها بیشتر مبنای گیاهی داشته و در مایه های قرمز، بژ، آبی و نیلی و سایر رنگ های کلاسیک می باشند. رنگ قرمز رناسی که رنگرزان محلی عمل می آورند به گونه ای درخشان و مشخص است که مشابه آن در سایر نقاط بافندگی کمتر به چشم می خورد و این خود علاوه بر مشخصات بافت منسجم و بادوام فرش های آن ممیزه دیگری است که با شناخت آن فرش های آباده را به سهولت می توان تمییز داد.